يادآور شده‌اند همچنانكه امام احمد در « مسند » خود ، الرازى در تفسيرش و البغدادى در « تاريخ » خود و الطبرانى در « ذخائر » و صاحب « الرياض النضرة » و « فيض القدير » در اين دو كتاب نيز آن را ذكر كرده‌اند و همگى تأكيد كرده‌اند كه پس از پايان يافتن سخنان پيامبر ، عمر بن الخطاب پس از اظهار تهنيت به على ( ع ) ، به او گفت : تو اينك مولاى من و مولاى هر زن و مرد مؤمن گشته‌اى همچنانكه گروهى از مورخين ، نيز تصريح دارند كه ابو بكر نيز چنين سخنى به وى گفت و اينكه آيهء : الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ به همين مناسبت بر پيامبر نازل شده است . المفيد در ارشاد خود مىگويد : پيامبر ، چادرى را به على اختصاص داد و به مسلمانان امر كرد فوج فوج بر وى وارد شوند و به عنوان امير المؤمنين ، تبريك و تهنيتش گويند ، همگى حتى همسران او كه همراهش بودند و نيز زنان مسلمان ، همين كار را انجام دادند . در كاى ، نوشته كلينى به نقل از على بن ابراهيم از پدرش از ابن ابى عمير ، از عمرو بن ارينة ، از زرارة و الفضيل بن يسار و بكير بن اعين و محمد بن سلم و بريد بن معاويه به نقل از امام محمد باقر ( ع ) آمده است كه او فرموده : خداوند عز و جل به پيامبرش فرمان ولايت على را صادر كرده و آيه « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ » ( المائدة - 55 ) ( ولى امر و ياور شما تنها رسول خدا و مؤمنانى هستند كه نماز بپاداشته و فقيران را در حال ركوع زكات مىدهند ) . را بر وى نازل كرد آنها نمىدانستند كه منظور از اين آيه چيست . خداوند به محمد ( ص ) فرمان داد همچنانكه نماز و زكات و روزه و حج را برايشان تفسير كرده است آن را نيز تفسير كند ، با اين فرمان الهى ، احساس دشوارى كرد و بيم آن داشت كه از دين خود بازگردند و وى را تكذيب كنند بنابراين با دلتنگى به خداى خويش رجوع كرد و خداوند بر وى وحى فرستاد كه : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ آنگاه فرمان خداى را به اجرا گذارد و على را در روز غدير خم ، به ولايت منصوب كرد و پس از آن آيهء ذيل بر وى فرود آمد : « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً » . ابن جوزى در تذكرهء خود مىگويد : علماى سيره متفق القولند كه داستان غدير پس از بازگشت پيامبر از حجة الوداع در هيجدهم ذى الحجة اتفاق افتاد . با پيامبر ، يكصد و بيست هزار تن يارانش بودند كه سخنان صريح و بىهيچ رمز و اشارهء او را در